OPBRENGST

Door de mix van mensen aan de ronde tafels ontstonden intensieve gesprekken. De opbrengsten van deze gesprekken tussen onder andere zorgprofessionals, vertegenwoordigers van overheid, wooncorporaties, politie en overige partijen staan hiernaast weergeven per besproken thema.

Investeren in preventie en vroegtijdig signaleren
Signaleren heeft weinig zin als je niet weet wat je met een signaal kunt doen. Als je daarin afhankelijk bent van de ander, die je bovendien niet kunt vinden. We moeten meer aansluiten bij doelen van gezinnen en jongeren. Op deze manier zijn mensen blij met hulp. Concreet betekent dit dat je aansluit op de wensen van de cliënt. Stel de vraag: wat is voor jou belangrijk? Wat kan je? Wat zou je willen? Wat zijn je sterke kanten? Dat is een heel andere benadering dan: u heeft een stoornis, dat is een probleem en hoe gaat je daarmee verder komen?

Hoe vroeg is vroegtijdig signaleren eigenlijk? Je moet niet wachten tot er daadwerkelijk een probleem is. Vanuit scholen kan hulp geboden worden, maar de expertise ontbreekt nog. Er wordt momenteel te weinig aan de voorkant geïnvesteerd. Het verlenen van hulp blijkt lastig te zijn. Hulpverlening kan ook een laagdrempelige manier. Dit kun je bijvoorbeeld doen door online tools en games te ontwikkelen. Op deze manier is het leuk en nuttig om iets zelf aan te pakken en jezelf mentaal te ontwikkelen. Zet mensen in hun kracht en bied vanuit die kracht actief steun.

Tafelvoorzitter 




Peter van der Noord

(Directeur-bestuurder en psychiater bij GGZ Drenthe)

Intergenerationele overdracht
Hoe doorbreek je intergenerationele problemen? Volgens de mensen aan de ronde tafel over dit thema, doorbreek je dit door oplossingen in de eigen omgeving te zoeken. Ga bijvoorbeeld zelf naar de mensen toe. Mensen met problemen willen uiteindelijk graag gezien worden. De zorg voor elkaar ontbreekt tegenwoordig vaak. We moeten meer op elkaar gaan letten. Hiervoor kun je mensen handvatten bieden. Wat voor signalen geven kinderen bijvoorbeeld af bij problemen? Een van de ervaringsdeskundigen geeft aan dat psychische educatie in het onderwijs zou kunnen helpen. Hoe leer je grenzen aan te geven? Wat is normaal en niet normaal?
Het delen van expertise is ook noodzakelijk op dit gebied. Te vaak is er een probleem en wordt gezocht naar een oplossing in een instituut. Het gevolg is dat je de persoon om wie het gaat isoleert en verbijzondert.  Vaak zijn problemen in de eigen context op te lossen. Zet mensen in hun kracht, niet buiten de samenleving.

Tafelvoorzitter 




Karel Loohuis

(Burgemeester Hoogeveen)

Inclusieve maatschappij
We zouden één domein Zorg en Veiligheid moeten maken. Er zou geen enkele strafrechtelijke interventie meer mogen komen zonder zorgtraject. Veiligheid en zorg gaan hand in hand. Meer ontmoetingen organiseren is daarin essentieel. In de opleiding van professionals is verder de vaardigheid om te kunnen netwerken enorm van belang. Het leert je over de grenzen van je eigen vakgebied heen te kijken. Hiervoor zou meer aandacht moeten komen. En leer professionals ook hoe ze de omgeving ergens in kunnen betrekken. Hoe kun je mensen, die steeds onder de radar blijven, aanspreken op een manier die succes heeft om de hulpvraag helder te krijgen.

Tafelvoorzitter 




Martin Sitalsing 

(Bestuursvoorzitter Lentis)

Wat belemmert ons in oplossingen?
Het antwoord op dit thema is heel duidelijk: stap uit de comfortzone van protocollen en richtlijnen. Zoek de samenwerking vanuit gezond verstand. Luister naar het verhaal en de vraag die gesteld wordt. Wat is de behoefte? Sluit daarop aan. Schiet niet direct vanuit het vakgebied in oplossingen. Het gesprek tussen hulpverlener en patiënt is een gesprek tussen twee deskundigen.

Tafelvoorzitter 




Ton Dhondt

(Bestuurslid GGZ Friesland en GGZ Nederland)

Logistiek van zorg en veiligheid in Noord-Nederland
Zoek plekken voor de dialoog, bespreek concrete casuïstiek en leer hiervan. Laat ook zien wat er wél goed gaat, want we doen al heel veel dingen goed. Deel dit binnen en met buiten. Werk next level, creëer ontmoetingen, evalueer en maak vervolgens concrete stappen. Het gesprek aan deze ronde tafel gaf veel energie zodat het Veiligheidshuis de gesprekken gaat voortzetten. Er zijn gegevens uitgewisseld om met elkaar mee te lopen, werkplekken te bezoeken. Er zijn zoveel oordelen en meningen over elkaar, laten we open staan, van elkaar leren, ook zelf bij elkaar op de werkvloer gaan kijken.

Tafelvoorzitter 




Gabriël Anthonio

(Voorzitter Raad van Bestuur Verslavingszorg Noord-Nederland en Bijzonder Hoogleraar Rijksuniversiteit Groningen)

Mensen met complexe vraagstukken
Er is vaak niet genoeg plek voor cliënten terwijl zij recht hebben op bestaan. Creëer een plek waar mensen hun bizarre zelf mogen zijn, zoals wooncontainers op het terrein van de instelling voor degenen die niet anders kunnen of willen leven. Niet alles hoeft weggepoetst te worden. Maak er niet altijd direct een business case van, wacht niet op beleid voordat je iets gaat doen. Werk vanuit het klant perspectief. Dat draagt bij aan het succes. De kracht ligt in de communicatie. Ga het gesprek aan met elkaar: mensen in een team, welzijn en zorg. Pak het samen op, zoals bij het Optimaal Leven programma in Drenthe waar drie zorgorganisaties en welzijn samen in een team in de wijk zitten om zorg aan mensen met een EPA en eventueel aanvullende problematiek, te leveren. Wanneer je de handen ineenslaat, is het belangrijk dat iedereen zich aan zijn afspraak houdt. Stem bijvoorbeeld goed af wie bij de cliënt op bezoek gaat, maak een afspraak en maak deze zo spoedig mogelijk waar. Kom bijvoorbeeld binnen een week in actie.

Tafelvoorzitter 






Arthur Notermans

(Raad van bestuur Espria)